Koncepcja tej serii rzeźb nawiązuje do wcześniejszego cyklu Botanikus, lecz tematycznie poszerza swoje odniesienie do rozważań o charakterze posthumanistycznym. Ma za zadanie zwracać naszą uwagę na świat istot dla nas nieoczywistych, form hybrydalnych, na relację pomiędzy światem ożywionym i nieożywionym, poszerzać wyobraźnię i wrażliwość na sposób współistnienia z innymi istotami.
O ile wcześniejszy cykl w warstwie formalnej, bazował na napięciach pomiędzy rzeźbą i malarstwem, przejściami z przestrzeni iluzyjnej do przestrzeni realnej, ten cykl operuje można powiedzieć w „tradycyjnej” przestrzeni rzeźbiarskiej. Tym niemniej, prace nakierowane są na kontynuację moich badań w odkrywaniu potencjału używanych materii oraz poszukiwaniu dla rzeźbiarskiej formy zmysłowego i intrygującego wyrazu.
